‘Brussel is enorm divers en heeft niet echt een eigen cultuur’

Door Trevor Wagener

Het plan was om na het behalen van zijn VWO-diploma om in Brussel te gaan studeren. De studie ging niet door, wel werd Glenn van der Kraan (23) jeugdtrainer bij de grootste voetbalclub van België: RSC Anderlecht. Voor twee jaar was hij een ‘import-Brusselaar’ en nu spreekt hij over zijn opgedane ervaringen en hoe hij de stad Brussel leerde kennen.

Jeugdtrainer bij een club met historie

Aanvankelijk zou de geboren Maassluizenaar de studie Bewegingswetenschappen volgen in Brussel. Daar kwam bij dat hij een bijbaantje zocht. In Nederland was hij al bezig met het geven van voetbaltraining. Uiteindelijk ging het studeren in Brussel niet door. “Na een gesprek met het toenmalige hoofd jeugdopleidingen van Anderlecht kon ik er aan de slag gaan als jeugdtrainer. Aangezien Frans er naast het Vlaams veel wordt gesproken, wilde ik er in de avonduren ook Franse les bij hebben. Ik had op de middelbare school wel zes jaar lang Frans gevolgd, maar nooit genoeg om mezelf eenmaal in Brussel duidelijk en helder verstaanbaar te maken. Daarnaast kreeg ik salaris en werden mijn reiskosten vergoed voor als ik even naar huis wilde gaan. Ook regelde Anderlecht de huisvesting.”

Wennen en aanpassen

Op je negentiende naar een grote stad als Brussel gaan is niet niks. Dit ondervond Glenn maar al te goed. “Ik herinner me nog goed dat ik heel erg moest wennen toen ik eenmaal aangekomen was in Brussel. Ik was er nog nooit geweest, ik was er helemaal alleen en ik kende er niemand. Hier had ik het de eerste weken best moeilijk mee”. Bovendien verliepen de trainingen die Glenn gaf in het begin erg moeizaam. “Het risico was dat mijn tijd bij Anderlecht een flop werd. Als de trainingen dan niet gaan zoals jij voor ogen hebt, is dat best teleurstellend. Ik kon wel gelijk de knop omzetten dat het beter moest, want ik wilde slagen. Hierdoor had ik ook weinig moeite met mezelf aan te passen aan de cultuur. Ik wilde met iedereen praten en mijn Frans ten alle tijden verbeteren. In de trein naar huis ging ik bijvoorbeeld mijn trainingen maken in het Frans.”

glennbruxelles

Glenn (gehurkt) geeft aanwijzingen aan een jeugdspeler van Anderlecht

Gewend

Het duurde ongeveer twee en een halve maand voordat hij helemaal gewend was. Glenn had de voetballers Fernando Canesin en Birger Longueville als huisgenoten gedurende zijn periode in Brussel. Deze jongens speelden toen allebei voor Anderlecht. Canesin speelt er nog steeds, Longueville komt tegenwoordig uit voor Deinze. “Met hun  ging ik veel om”, vervolgt Glenn zijn verhaal. “We ontbeten samen en Birger hielp mij met mijn Franse huiswerk. Als we ons alledrie niet op de trainingen bevonden, keken we films of gingen we naar andere voetbalwedstrijden kijken.”

Het verkennen en leren kennen van Brussel

Glenn wilde Brussel graag verkennen. Zodoende trok hij er dikwijls alleen op uit en ging hij de stad in. “Brussel is een echte wereldstad. Doordat het Europese parlement er zit, zie je in sommige delen van de stad veel rijke mensen in dure auto’s voorbij komen. De stad is erg divers wat betreft de cultuur. Naast de EU-top zie je in het centrum veel toeristen, terwijl in de wijk Anderlecht, waar het stadion en het trainingscomplex van de club liggen, er veel armoede en criminaliteit heerste. De Franse scholen zaten naast de Nederlandse scholen. Het was een beetje ‘van-alles-wat’, iets wat ik kenmerkend vond voor een grote stad.”

De wijk Anderlecht

In deze wijk ligt het stadion en het trainingscomplex van RSC Anderlecht. De wijk is de afgelopen jaren flink verloederd en de hoeveelheden van de sociale problemen stapelen zich op. “Dit zag ik terug bij sommige spelertjes die ik trainde”, zegt Glenn. “Zij waren opgegroeid in de wijk en hadden naast het voetbal helemaal niks. Deze jongens gingen er op jonge leeftijd al helemaal voor omdat dit voor hen, toen al, de enige uitweg leek.” Als Glenn met zijn team in het buitenland was voor een toernooi, zag hij aan dit soort jongetjes uit wat voor een milieu zij kwamen. “Een mooi voorbeeld is toen we een keer in Amsterdam waren om daar deel te nemen aan een toernooi. Toen zag zo’n jongen uit de wijk Anderlecht op de hotelkamer voor het eerst een plasma tv hangen. Hij was helemaal in zijn sas. Dat doet dan veel met je.”

Contacten

In de zomer van 2011 kwam er een einde aan zijn periode in de Belgische hoofdstad. “Ik heb er een ontzettend leuke tijd gehad en er veel geleerd. Ik word soms nog wel eens uitgenodigd door de club om een wedstrijd bij te wonen. Zo nu en dan keer ik ook bij de club zelf nog eens terug, of kom ik, nu ik de jeugd van Feyenoord train, zowel spelers als mensen van de club in het buitenland tegen als er een internationaal toernooi wordt gespeeld.”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s