Van publiekslieveling naar persona non grata in Brussel

Door Trevor Wagener

RSC Anderlecht speelt aankomende weken de wedstrijden om de play-offs van het kampioenschap van België. De ploeg, onder leiding van de Nederlander John van den Brom, stevent af op het 32ste kampioenschap. De spanning rondom dit eventuele kampioenschap gaat voorbij aan Alin Stoica. Dit toptalent kwam in 1996 op zestienjarige leeftijd naar Brussel waar hij ging spelen voor RSC Anderlecht. De jonge, Roemeense middenvelder ontpopte zich tot een onmisbare speler, publiekslieveling en leek een grote toekomst tegemoet te gaan.

Naar mate zijn faam echter toenam en zijn houding arroganter werd, kon een ieder, die Anderlecht een warm toedroeg, hem wel uitkotsen. Daarnaast gingen zijn prestaties achteruit. Michel Verschueren was in die tijd manager van Anderlecht en verklaarde op de website van zijn club het volgende: “Hij is te overdreven en te egocentrisch. Het is alleen maar moi, moi, moi”. Er was geen ontkomen aan een vertrek bij Anderlecht van de Roemeen. Na zijn vertrek uit Brussel ging het bergafwaarts met zijn carrière.  

                           

alin stoica1

Alin Stoica omspeelt zijn tegenstander op sierlijke wijze

 Het begin

 Sinds zijn transfer van Steaua Boekarest naar Anderlecht schudde Brussel op haar grondvesten. In Brussel liep het grootste talent van Europa rond. Alin speelde de eerste weken zijn wedstrijden nog in het beloftenelftal van de club. Die werden massaal bezocht door de fans. Iedereen was benieuwd naar hem en wilde dit fenomeen zien spelen. Het duurde dan ook niet lang voordat hij zich aan kon sluiten bij het eerste elftal.

Rol en populariteit

 Bij Anderlecht ontpopte hij zich binnen de kortste keren tot een sleutelspeler van het elftal dat toen     nog onder leiding stond van de Nederlander Johan Boskamp. Zijn fenomenale passjes, creativiteit en schitterende bewegingen lieten menig voetbalhart in België sneller kloppen. Eenmaal doorgebroken, liep vrijwel iedereen weg met de jonge Alin. Al snel kreeg hij de bijnaam ‘Le petit prince du Parc Astrid’ , vernoemd naar het park waarin het stadion van Anderlecht ligt. Hij moest wel een wereldster worden. Dat kon haast niet anders. Mede door zijn geniale ingevingen won Anderlecht met gemak de Europese duels tegen topclubs als Manchester United, Real Madrid en Lazio Roma. Er moesten gekke dingen gebeuren, wilde hij de absolute top niet bereiken.

 Keerpunt

Ondanks dat Stoica met ‘Paars-wit’ twee keer kampioen werd van België en er een tijd was dat veel grote Europese clubs hengelden naar zijn diensten, werd zijn toekomst nooit de toekomst die iedereen voorspeld had. Stoica voelde zich niet begrepen door het bestuur. Daar kwam  bij dat hoe belangrijker hij werd voor zijn ploeg, hoe arroganter hij zich ging opstellen. Meerdere keren barstte de bom tussen de speler en het bestuur. Hij hoopte transfervrij weg te kunnen bij Anderlecht door zijn contract niet te verlengen. Als gevolg hiervan laaiden de gemoederen flink op rondom de spelmaker. De kleine Roemeen, die binnen no time publiekslieveling was geworden, ontpopte zich  tot persona non grata in Brussel.

 Van club naar club

 Alin’s vader en zaakwaarnemer, de Roemeens oud-voetballer Tudorel Stoica, zei het volgende over zijn zoon: “Hij gaat pas ergens heen als hij met Anderlecht gepraat heeft en ze het met elkaar eens zijn. Eerder niet.” Het liep anders. Toen uiteindelijk geen enkele grote club interesse in hem toonde, was Alin pas bereid om zijn contract te verlengen. De clubleiding van Anderlecht was hem echter zat en wees hem de deur. Noodgedwongen tekende hij in 2002 bij de enige club die nog interesse in hem had: Club Brugge, de aartsrivaal van Anderlecht. Bij deze club maakte hij geen denderende indruk. In de wedstrijden tegen Anderlecht werd hij steevast getrakteerd op een striemend fluitconcert.

stoica brugge

Stoica spelend voor Club Brugge

 Tussen hem en Club Brugge werd het nooit een goed huwelijk. Na omzwervingen via het Italiaanse Siena en de Roemeense clubs National Boekarest en Politehnica Timisoara keerde hij terug in België en speelde hij nog even voor AA Gent en Excelsior Moeskroen. Alin Stoica zou nooit meer zijn oude niveau bereiken omdat hij kampte met veel blessures en nog steeds een verkeerde mentaliteit had. Na wat wedstrijden gespeeld te hebben in eigen land voor FC Brasov en het Servische FK Vojvodina, stopte hij op 33-jarige leeftijd met het spelen van betaald voetbal. Stoica verklaarde nog tegen Het Nieuwsblad dat hij “hoopt ooit trainer van Anderlecht te zijn” zodra hij zijn trainerspapieren behaald heeft.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s